sign

Panleukopenia – co warto wiedzieć?

Panleukopenia kotów to zakaźna, wysoce zaraźliwa, wirusowa choroba wszystkich kotowatych. Inne nazwy choroby to: zakaźne zapalenie jelit kotów, tyfus koci, nosówka kotów (ang. Feline distemper), agranulocytoza.

Choroba wywoływana jest przez wirus FPV (ang. Feline panleukopenia virus). Wirus jest oporny na warunki środowiska zewnętrznego i większość środków dezynfekcyjnych. Najbardziej wrażliwe na zachorowanie są młode zwierzęta między 2 a 5 miesiącem życia, u których spadł poziom przeciwciał matczynych. Choroba przebiega z objawami zapalenia układu pokarmowego, wraz z towarzyszącą leukopenią. Współczynnik umieralności jest wysoki i bez podtrzymującej terapii może wynosić nawet do 75%. Śmiertelność nieszczepionych kociąt wynosi nawet do 90%. Zwierzęta starsze, powyżej kilku miesięcy życia, chorują łagodniej, a śmiertelność jest dużo niższa

Drogi zakażenia:

–  najczęściej drogą pokarmową wirusem obecnym w środowisku (miski, kuwety, legowiska),

– kontakt bezpośredni,

– możliwe jest przeniesienie zakażenia przez owady (pchły, wszy itp.),

– przeniesienie na rękach, odzieży, butach przez kontakt w środowisku,

Okres inkubacji: 4-10 dni (siewstwo wirusa 1-2 dni).

Objawy:

Gorączka, depresja, biegunka (czasem z domieszką krwi, żółtawa i cuchnąca), wymioty, odwodnienie, znaczna bolesność brzucha, wychudzenie, zmiany w obrazie krwi (spadek ilości białych krwinek), możliwe objawy z OUN (wirus namnaża się również w tkance mózgowej).

Rozpoznanie:

Badanie kliniczne uzupełnione testem ELISA (najszybciej), badania krwi.

Przebieg:

Postać nadostra: śmierć następuje nagle, bez wystąpienia objawów (u młodych kociąt) do 12h od kontaktu z wirusem.

Postać ostra: bez intensywnego leczenia śmierć następuje najczęściej w 3-5 dniu choroby.

U dorosłych osobników choroba może przebiegać łagodnie.

Leczenie:

– antybiotykoterapia (zapobiega wtórnym zkażeniom bakteryjnym),

– wlewy dożylne (nawadnianie, uzupełnianie elektrolitów),

– leki przeciwwymiotne, przeciwbólowe, hamujące biegunkę,

– odżywianie pozajelitowe,

– witaminy z grupy B i witamina C,

– immunostymulatory,

– surowica (podawana najszybciej jak to możliwe), podaje się wszytkim narażonym w stadzie (nie szczepione, z obniżoną odpornością.

Zapobieganie:

– szczepienie (jak najwcześniej, zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii), tylko koty klinicznie zdrowe i odrobaczone,

– dezynfekcja preparatem Virkon lub ozonowanie. Z domowych środków polecany jest Domestos (czas działania min. 1h).

Podsumowanie:

Wirus może przeżyć w temperaturze pokojowej nawet do roku i jest oporny na zamrażanie. Wszystkie przedmioty i powierzchnie, z którymi mógł mieć kontakt chory kot lub jego wydaliny, powinny zostać dokładnie odkażone.  Każdy, nawet dorosły kot przed wprowadzeniem do miejsca potencjalnie zagrożonego, powinien być zaszczepiony na 2 tygodnie przed tym zdarzeniem. Ozdrowieńcy wydalają wirusa jeszcze przez 6 tygodni po wyzdrowieniu.

Bez wdrożenia intensywnego leczenia, śmiertelność u kociąt może wynieść nawet 100%.

 

 Lek. wet. Magdalena Sadowska

Co w sierści piszczy; artykuł,,Panleukopenia u kota: objawy i leczenie kociego tyfusu”

Przygotowane: Ewelina Paszkowiak

PRZECZYTAJ INNE WPISY

Walka z pasożytami wewnętrznymi ma ogromne znaczenie zarówno dla zdrowotności zwierząt, jak i ludzi. ...
Ostatnio na kongresach towarzystw ozonoterapeutycznych przedstawiono badania i wyniki skutecznego leczenia ozonem chorób neurologicznych. Metoda ta jest stosowana w leczeniu wielu chorób wirusowych np. parwowirusowego zapalenia żołądka i jelit ...
Kot jest żywym stworzeniem, na dodatek o bardzo niezależnym charakterze. Przed przyjęciem kota dokładnie rozważ związane z tym następstwa i ODPOWIEDZIALNOŚĆ za nowego członka rodziny na wiele lat (nawet 13-18 lat!). Jesteś na to gotowy? ...
sign